Kim jestem · Emanuil Dragnev

Z Beloslavu
do Seelandu.

Bułgarskie korzenie. Szwajcarska codzienność.
Wiara, która towarzyszy mi w życiu.

Jestem pastorem ewangelicko-reformowanym, mężem i ojcem. Moja droga prowadziła z Bułgarii przez Niemcy do Szwajcarii – i z hotelarstwa do posługi duszpasterskiej.

Poznaj moją drogę
Emanuil Dragnev w łodzi nad wodą
Spotykać ludzi. Dzielić się wiarą. Wspólnie iść dalej.
Co mnie łączy z innymi

Za każdym życiorysem stoją ludzie, spotkania i nowe początki. Gdy spoglądam na swoją drogę, wciąż powraca do mnie jedno pytanie: Jak po przybyciu do nowego miejsca poczuć się jego częścią?

01 · Pochodzenie

Dwa brzegi.
Jeden dom.

Moja historia zaczyna się w Bułgarii, w Beloslavie koło Warny. Z dzieciństwem nieodłącznie kojarzy mi się prom: przeprawa przez wodę do babci, między dwoma brzegami, na których czułem się u siebie. Takie wspomnienia często mówią o domu więcej niż adres.

Moje dorastanie kształtowały rodzina oraz zbory ewangeliczne w Beloslavie i Warnie. Później uczęszczałem do niemieckiego liceum. Język niemiecki stał się łącznikiem ze światem, w którym miałem kiedyś żyć i pracować.

Bułgaria pozostaje częścią mnie: jej język, ludzie i historia mojego pochodzenia. Te korzenie towarzyszą mi również w życiu w Szwajcarii.

Emanuil Dragnev – zdjęcie rodzinne z dzieciństwa w Bułgarii
Moja rodzina i moje bułgarskie korzenie.
Emanuil Dragnev – czarno-białe zdjęcie z dzieciństwa w prezentacji
Spojrzenie wstecz na moje dzieciństwo.
Zdjęcie grupowe zboru ewangelicznego w Beloslavie na świeżym powietrzu
Zbór ewangeliczny w Beloslavie jest częścią mojej historii.

02 · Wiara

Czytać samemu.
Samemu zadawać pytania.

Wiara była częścią środowiska, z którego wyrosłem. Stała się osobista, gdy zacząłem samodzielnie czytać Biblię i stawiać własne pytania. Takie podejście jest dla mnie ważne do dziś: uważnie się przyglądać, dopytywać i odkrywać, co tekst biblijny ma wspólnego z naszym życiem.

Dziś łączę swoje ewangeliczne korzenie z teologią reformowaną. Oparciem jest dla mnie ufność, że Bóg nas przyjmuje. Z niej wyrasta pragnienie, by otwarcie spotykać się z ludźmi – także wtedy, gdy ich doświadczenia i przekonania różnią się od moich.

Uważam, że kazanie powinno poważnie traktować tekst biblijny, dawać świadectwo o Chrystusie i być zrozumiałe. Do wiary należą również wspólne zadawanie pytań, słuchanie oraz gotowość, by samemu wciąż się uczyć.

03 · Praca i spotkania

Gościnność
zaczyna się od słuchania.

W 2001 roku wyjechałem do Akwizgranu. Kolejnymi etapami były Monachium, a później Szwajcaria. Ponad dwadzieścia lat pracowałem w hotelarstwie, wiele z nich na stanowiskach kierowniczych, ostatnio jako dyrektor hotelu w Biel.

W tym czasie nauczyłem się, jak wiele znaczy, kiedy ktoś czuje się mile widziany i dostrzega: tutaj ktoś poświęca mi swój czas. Równie ważne były współpraca w zespole i odpowiedzialność za pracowników.

Te doświadczenia towarzyszą mi w posłudze duszpasterskiej. Również wspólnota kościelna żyje dzięki temu, że ludzie są zauważani, nawiązują więzi i mogą wnosić swoje dary.

Wykształcenie i doskonalenie zawodowe
Akwizgran
Politologia, ekonomia oraz historia gospodarcza i społeczna
Monachium
Hotelarstwo, wykształcenie handlowe i kwalifikacja Hotelmeister
Berno
Studia podyplomowe z zarządzania, CAS Positive Leadership i uprawnienia do prowadzenia działalności gastronomicznej (Wirtepatent)
Bazylea
Master of Theology, Uniwersytet w Bazylei
Emanuil Dragnev podczas spotkania z dwiema innymi osobami w hotelu
Spojrzenie na moje lata w hotelarstwie.
Zlatina i Emanuil Dragnev razem wśród zieleni
Moja żona Zlatina i ja.

04 · Rodzina i dom

Moja droga jest również
historią rodziny.

Od 2011 roku moją żoną jest Zlatina. Częścią naszego wspólnego życia jest nasza córka Yoana. Dlatego zmiany zawodowe i nowe początki zawsze są także krokami, które podejmujemy razem jako rodzina.

Od grudnia 2015 roku żyjemy w Szwajcarii. Interlaken, Lenzburg, Olten i Biel to kolejne przystanki na tej drodze. Tutaj zbudowaliśmy naszą codzienność; więź z Bułgarią pozostała.

05 · Nowy początek

Droga
do posługi duszpasterskiej.

Ta droga nie biegła prosto. W 2018 roku po raz pierwszy podjąłem próbę w ramach procedury QUEST, a w 2021 roku spróbowałem ponownie. Od 2022 roku studiowałem teologię na Uniwersytecie w Bazylei – łącząc naukę z nocnymi zmianami i życiem rodzinnym.

W lipcu 2025 roku ukończyłem studia ze stopniem Master of Theology. Następnie odbyłem wikariat w parafii reformowanej w Oftringen i zostałem ordynowany na pastora ewangelicko-reformowanego w kościele Friedenskirche w Olten.

Nowy początek wyostrzył moje spojrzenie na ludzkie drogi życiowe. Z własnego doświadczenia wiem, że powołanie może dojrzewać przez dłuższy czas i że kolejna próba ma własną wartość.

Emanuil Dragnev w todze podczas pracy w Oftringen
Podczas mojego wikariatu w Oftringen.

06 · Dziś w Seelandzie

Kościół żyje
dzięki spotkaniom.

Od sierpnia 2026 roku pracuję w KIRCHE32, związku parafii Bargen, Kallnach-Niederried i Walperswil-Bühl. Od 1 stycznia 2027 roku dołączy do tego moja posługa w Gampelen-Gals.

Moja praca obejmuje nabożeństwa, kazania i duszpasterstwo. Szczególnie zajmują mnie samotność oraz pytanie, jak ludzie mogą odnaleźć więź z innymi. Pragnę Kościoła, w którym ludzie wzajemnie się słuchają, dzielą odpowiedzialność i współtworzą życie wspólnoty.

Należą do tego także propozycje dostępne w internecie: poprzez kazania, teksty i projekty biblijne chciałbym otwierać drogi do wiary. Najważniejsi pozostają dla mnie ludzie i rozmowy, które dzięki temu się rodzą.

Moja droga w skrócie

Etapy mojego życia

  1. Bułgaria

    Dzieciństwo w Beloslavie koło Warny, zbory ewangeliczne i niemieckie liceum.

  2. 2001

    Wyjazd do Akwizgranu. Później nauka i praca w Monachium.

  3. Od 2002

    Ponad dwadzieścia lat w hotelarstwie w Niemczech i Szwajcarii.

  4. 2015

    Szwajcaria staje się miejscem naszego życia.

  5. 2022–2025

    Studia teologiczne na Uniwersytecie w Bazylei, ukończone ze stopniem Master of Theology.

  6. 2025–2026

    Wikariat w Oftringen i ordynacja w Olten.

  7. Od 2026

    Pastor w KIRCHE32. Od stycznia 2027 roku również w Gampelen-Gals.

Cieszę się na spotkanie

Jaką historię
przynoszą Państwo ze sobą?

Przy parafialnej kawie, po nabożeństwie czy w osobistej rozmowie: chciałbym dowiedzieć się, co Państwa porusza i co jest bliskie Państwa sercu.